Dag 25: Guilin (24/07/09)

26/07/2009



Op mijn korte stop in Guilin, dwaalde ik rond door de straten. Eerst over de dijk, waar een groep chinezen iets wals-achtig aan het leren waren. Erg leuk om te zien. Er worden gewoon op straat lessen gegeven en iedereen doet dan zijn uiterste best om deze westerse bewegingen onder de knie te krijgen. Duidelijk veel populairder bij vrouwen dan bij mannen en die vrouw die dan toch een man aan de haak heeft kunnen slaan voor de lessen, is er dan ook apen trots op.

Guilin is een leuke stad: enerzijds is het echt een grote stad, anderzijds heeft het vele rustige plekjes. De dijk is prachtig (dezelfde rivier als in Yangshuo) en verder zijn er meertjes en parkjes. Daarnaast natuurlijk de drukke straten met veel verkeer en onmogelijk veel brommers. Hier in het zuiden, zijn fietsen duidelijk uit den bozen en heersen de brommers op straat. Het leuke aan zo een stad en even ronddwalen is dat je de echte chinese winkels tegen komt en eens goedkope spullen tegen komt. Maar zelfs dan, gaan de prijzen voor buitenlanders soms ineens maal 4. Maar daar loop ik niet in.

We hebben ook allen enkele "verdacht" goedkope DVD's gekocht. Overal op straat wordt hier Harry Potter and the half-blood prince op dvd aangeboden. Hieraan liet ik me echter niet vergrijpen. Mijn zak is trouwens al erg zwaar van alle te importeren stuff.

In de late namiddag, moesten we al weer vertrekken voor onze trein naar Shanghai. Het zou een trip van bijna 23 uur worden. Een heel eind in ruimte, maar ook een heel eind in de culturele verschillen. Gemende gevoelens aldaar:


25/07/2009

We zijn al een heel eind verder nu. Ook al hebben we nog een week te gaan en zijn er nog erg veel dingen die ik wil zien, heb ik toch het gevoel dat ik nu reeds China achter me laat. We leven namelijk op verschillen. En op weg naar Shanghai weet ik dat de verschillen terug zullen afnemen: dat de afstand met het ons vertrouwde Europa weer zal afnemen. Na 4 weken ben je heel wat dingen gewoon en ben je eigenlijk verchineest. Het zijn voornamelijk de verschillen die we waarnemen en minder de gelijkenissen. Het viel me al op dat ik de laatste week beduidend minder indrukken had, niet meer merk dat de mensen staren en minder nieuwigheden ontdek. Misschien wijst dit er wel op dat het verschil helemaal niet zo groot is of gewoon gemakkelijk overbrugbaar is. Er zijn natuurlijk nog verschillen, maar die ontmoeten we daarom niet op straat. Zo probeer ik altijd iets "vreemd" van de winkel mee te nemen. Het hoeft niet echt iets speciaals te zijn: zo eet ik bv steeds andere noodles (terwijl de anderen meer naar de ondertussen vertrouwde noodles teruggrijpen), kocht ik gisteren jak-snoepjes (gedroogd vlees dat gekruid is en hier als snoepjes gegeten wordt. Best wel een beetje vreemd, maar zeker niet slecht. Ik denk dat het wat gewenning nodig heeft ;-)) en tot slot een potje met iets om op te drinken (gezien bij de chinezen), dat ik straks nog moet gaan ontdekken. De mentaliteit hier in het zuiden is ook wel anders. Je hebt constant het gevoel dat iedereen je wilt afzetten. De mensen zijn ook veel minder vriendelijk en er zijn veel meer bedelaars. Deze laatsten bestaan uit 2 voornaamste groepen: volwassen mannen met misvormingen die doorgaans over straat kruipen of die in rare hoeken liggen en anderzijds kinderen die met metalen kommetjes naar je toe komen gelopen en dan opdringerig aan je zijde blijven hangen. Je moet ze dan echt wegwuiven of wegduwen om er vanaf te geraken. Want zelfs als je ze iets geeft (om te eten), blijven ze aan je zijde hangen. Ze nemen wat ze gekregen hebben uit hun kommetje en laten je daarna weer het lege kommetje zien. Het is me ook al opgevallen dat ze werken voor "groteren", aan wie ze vervolgens alles moeten afgeven. Ook het eten blijkbaar. :-(


Zoen!