Dag 9 + 10: Xi'an + Lijiang (08/07/09-09/07/09)

08/07/09


China glijdt voorbij. Nu we al enkele steden op ons lijstje kunnen schrappen en ons al enkele keren succesvol verplaatst hebben, begint de reis vorm te krijgen. Het vele en vaak snel verplaatsen, maakt wel dat je een plek niet echt leert kennen, maar deze alleen een bezoekje brengt. We ontdekken de schatten van China, maar overzien een deel van de realiteit. Daarom is het soms leuk om even te verdwalen en de echte chinees te ontmoeten.

Maar wie is die echte chinees? Toen we gisteren, op weg naar de supermarkt, over een plein liepen, zat dit vol met jonge chinezen: eind middelbare school of unif, allen hip gekleed en schijnbaar zorgeloos pratend, lachend, spottend net zoals onze jongeren van die leeftijd. Maar is dit China? Laten we het even hebben over deze universiteitsstudenten: niet iedereen loopt er zo hip bij. Dan denk ik aan de jonge meisjes in de toeristische kraampjes, die ons in hakkelig Engels aanspreken: dit zijn ook unif studenten, maar duidelijk een andere soort. Ze hebben geen coole haarsnit, ze dragen geen kleding 'zoals in het westen', ... maar ze werken hard, aan een ongetwijfeld armzalig loontje, om hun studies te betalen. En dan heb je nog die jongeren, die met plastieken en jutte zakken de trein nemen op weg naar huis in hun vuile modelloze kleren, stinkend naar het zweet en de onhygiëne. Ze zijn op weg om hun zwaar verdiende centen met thuis te delen.

Het is moeilijk in te schatten wie die echte Chinees nu is. Tot slot zijn wie we zien vaak stadsmensen. Maar dat wat goed lijkt, is duidelijk een minderheid. En ik denk dat dat wat geldt voor alles in China.


Vandaag stonden we nog eens vroeg op om ons naar de moslimwijk te begeven. Sinds eeuwen wonen in Xi'an namelijk handeldrijvende moslims. Bij deze moslims moet je je geen gezichtjes zoals onze Marokkaanse gemeenschap voorstellen. Al bij al zien ze er erg chinees uit. Wel is hun klederdracht sterk gelijkend op wat wij als moslim herkennen. De hoofddoeken die bij ons soms vragen doen oprijzen, maken ook hier het straatbeeld. De moskee was erg mooi. Tegen alle verwachtingen in veel rustgevender dan de meeste andere gebouwen die we tot nu toe gezien hebben: soberdere kleuren, meer groen en evenwichtige composities. Ik denk wel dat het de enige plaats is waar de draak een rol speelt in de moslim cultuur. :- ) Je moet je namelijk geen minaret of moskee voorstellen, zoals deze in het midden oosten zijn, maar wel een Chinese tempel, die een net iets andere vorm heeft. Binnen waren er wel typische Arabische elementen aanwezig. Ook waren er lessen aan de gang: jongens en meisjes gescheiden natuurlijk. De betekenis hiervan was moeilijk te plaatsen. Maar het zag er naar uit dat er hier effectief moslimonderwijs gegeven wordt.


Dat chinezen kunnen onderhandelen, konden we nogmaals aan de lijve ondervinden. We gingen de luchthavenbus nemen (jaja, naar de luchthaven). Deze luxueuze reisbussen met airco kosten altijd nogal veel, waarschijnlijk doordat ze enkel gebruikt worden door toeristen. We vroegen dus of er nog plaats was voor 4 personen. Maar de bus bleek vol en we zouden moeten wachten op de volgende. Natuurlijk hadden enkele omringende taxichauffeurs dit gezien en na even rekenen gaven ze ons een 'lift'. Want 4 * 25 Y, daarvoor wouden ze wel eens naar de luchthaven rijden. Gezien de prijs hetzelfde bleef en we er sneller zouden zijn, gingen we erop in.
Jaja, als ze geld ruiken, zijn ze er snel bij. Wij proberen dan ook te ruiken wat de werkelijke prijzen zijn, maar ze laten niet altijd even gemakkelijk in hun kaarten kijken. We spelen dus toneeltjes en spreken op voorhand af wat we willen geven en hoe we het aanpakken om het afzetten te beperken.

09/07/09


Vandaag nog eens uitgeslapen, want het reizen put ons wel uit. Daarna rond gekuierd in Lijiang. Dit is een dorpje van een minderheidsgroep. Dit houdt in dat ze zonnehoedjes dragen, alles vervoeren met open manden op hun rug (zelfs kippen) of met van die weegschalen in hun nek en wat andere trekken hebben dan de gemiddelde Chinees. Het is hier een beetje zoals Pingyao: het stadje is bewaard gebleven, op de gelijkvloers zijn er souvenirshops en je ziet niets anders dan toeristen. Dit maakt echter niet dat het minder mooi en interessant is. Het is hier werkelijk prachtig. Het doet een beetje Venetiaans aan, want langs de straten zijn er beekjes. Overal hangen lampionnetjes en door het reliëf en de trapjes zijn er geen gevaarlijke fietsers meer. Wat me hier vooral opvalt is dat er veel aan handarbeid gedaan wordt: sjaals, zilver, hout- en lederbewerking, ... En dat alles wordt dan natuurlijk gekocht. Verder leven de mensen hier nog meer op straat. 's Ochtends doen de mensen hier hun was in een teiltje op straat. Kleine kinderen zitten te spelen in de winkel. Een man zit achteraan tv te kijken. De sfeer is hier ronduit super.

Vanavond nog op een mooi terras (verlicht met lampionnetjes natuurlijk) gegeten. Daarna nog wat door de straatjes gekuierd en van de sfeer genoten. Bij avond zetten ze hier een soort van lelies met kaarsjes in op de beekjes, die dan met de stroom meegevoerd worden. Echt super mooi om zien! De mensen komen ook massaal op straat en wat overdag nog rustige cafe's en restaurantjes waren, zijn nu discotheken en karaokebars geworden. Het toerisme hier doet me wat denken aan de zee.

Ook is het hier voor het eerst niet onmogelijk warm en dat maakt alles wel een pak aangenamer. Morgen gaan we met de fiets naar enkele naburige dorpjes. Alleen hopen dat het niet regent.


Zoen!