Dag 12 - 13: Altiplano - Cusco

Gisteren namen we de bus van Puno naar Cusco. Er was ons beloofd dat het een mooie tocht zou worden en niets was minder waar. Na een dik uur rijden kwamen we aan de altiplano: een vlakte van de andes op zo'n 3400 meter. Groene bergen, boerderijen, mensen, dieren, water... Afwisselend tekende ze het landschap. Eigenlijk zou je hier een fietstocht moeten maken in plaats van er met de bus door te rijden.

Het was een toeristenbus, dus deden we onderweg enkele stops: zo zagen we beelden uit het pre-inca tijdperk (dat begon in 1000 na Chr.), een oude incastad met zijn huizen, graansilo's en tempel en een kerk met prachtige schilderingen uit de 16de eeuw. Deze laatste was echt prachtig, maar het nemen van foto's was niet toegestaan.


Cusco is niet te vergelijken met de andere steden die we gezien hebben. Het is echt een heel aangename stad met mooie gebouwen, althans in het historisch centrum. Vanochtend hebben we de markt bezocht. Opvallend waren de zeker 30 kramen waaraan je vruchtensappen op maat kon bestellen. Een ander derde van de markt was in beslag genomen door eetkramen, waar je voor minder dan 2 euro een bord vol kunt krijgen. Het ziet er niet allemaal even smakelijk uit, maar er zijn best wel veel mensen die hier komen eten.
Verder leven de mensen hier echt op de markt: ze is open van 6 uur 's ochtends tot officieel 5 uur 's avonds. Mensen zitten er te eten, te drinken, hun kinderen eten te geven, ... Men doet hier trouwens weinig zijn best om zijn waren te verkopen. Als je een winkeltje binnen gaat, zeggen ze al zelden goeiendag. En als je wat tussen de spullen begint te neuzen, dan blijven ze gewoon rustig zitten. Alsof het hun echt niets kan schelen of je iets koopt. Zelfs als je hen soms vragend aankijkt, blijft hun reactie uit. Hier in Cusco heb je wel wat straatventers die opdringerig zijn, maar ze zijn toch eerder de uitzondering die de regel bevestigen.


We hebben ook nog het Santo Domingo klooster, waarbij de grondvesten van een inca-tempel gebruikt zijn om dit klooster te bouwen. Dat zie je op meerdere plaatsen in de stad: dat ze een stuk incamuur gerecupereerd hebben om een nieuw gebouw te zetten. Verder bezochten we nog de kathedraal. Deze was echt de moeite: vooral vele mooie schilderingen in steeds hetzelfde thema, namelijk blauw- en roodtinten die steeds terug kwamen. Jammer genoeg mochten we ook hier geen foto's trekken.

Ik had nog niet verteld hoe gek de Peruanen bellen met hun gsm: als ze iets willen horen, dan houden ze hem gewoon aan hun oor zoals wij, maar als ze iets willen zeggen, dan houden ze hem horizontaal voor hun mond en spreken er zo in. Best wel grappig en echt een terugkomend fenomeen.

Inne