Doorheen het leven verzamelen we littekens van de wonden die we opliepen, te diep om ooit weer volledig te genezen. Gekerfd om ons eeuwig aan de pijn te doen herinneren. Soms bedekken we hen, in de hoop dat ze zo zullen verdwijnen. Want waarom zouden de wonden van gisteren deel zijn van vandaag? Maar 's avonds bij het ontkleden, bij het resumé van de dag, ontnemen de wonden van gisteren nog steeds een deel van de lach...
Inne
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten