Taarten hebben de laatste tijd een vreemde betekenis in mijn leven. Maar op zich vind ik dat niet zo erg. Tot nu toe heeft mijn leven namelijk niet zo veel taart gekend. Maar de meest memorabele taart uit mijn leven is toch wel het 'koninklijk dessert'. Het stamt af uit lang vervlogen tijden in het peperkoekenhuisje. Aldaar maakte ik samen met mijn oma deze overheerlijke taart.
Het is lang geleden en ik kan het me amper herinneren. Ik zie alleen nog flarden: het kapot maken van de lange vingers met de deegrol, het laagje kruimels op de bodem en het verdwijnen van de taart in de kelder, met de veel te steile trap. Al de rest is verdwenen. Ik heb geprobeerd nog te putten, maar het kwam niet meer. Ik was amper 10...
Maar de herinnering aan het beste dessert ooit, begonnen me een tijdje terug toch weer te prikkelen. Het idee om het zelf eens te proberen, was er al een hele poos. En nu was er de gelegenheid om het te maken. Gemaakt met liefde. Dat deed mijn oma tenslotte ook. Het resultaat was niet slecht, maar het kon zeker nog beter. Ik ga het je nog eens vragen, wat het echte geheim is van die taart. En verder kijk ik uit naar de volgende taart. Wat dacht je van 11 januari op mijn 'verjaardag'?
Inne
Taart
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Kan ik nu al een klein stukje reserveren voor de taart? Want ze kan snel op zijn ;)
Absoluut! Dat staat genoteerd!
Zou ik er ook een stukje van mogen reserveren?
Hehe, wat gaat mijn mama wel niet denken van mijn mannelijke 'harem'. ;-) Maar omdat gij het zijt!
oke omdat hier stukken taart worden uitgedeeld, reserveer ik er ook één alleen mag jij dat van mij opeten dan! :-) voila mannelijke harem doorbroken met een lovely lady ;-)
Een reactie posten