Dag 15: Dali (14/07/09)

Vandaag gingen we een bergketen bezoeken die hier vlak naast de stad ligt. Dali is best wel cool gelegen. Het ligt naast een meer van 42 km lang en 9 km breed en is aan de andere kant omgeven door bergen. Dali is zelf vlak, zoals alle Chinese steden trouwens. Ze zoeken hier naar de vlakke plekjes om hun steden uit te bouwen, alleen enkele dorpjes liggen in helling.

We hadden vernomen dat we in een reisbureau goedkopere kaartjes konden bemachtigen van de lift, dus gingen we daar heen. Er waren 2 liften, verbonden door een pad van 15 km op de berg. We wouden dus met de ene lift omhoog en met de andere terug naar beneden. Maar de man vertelde ons dat het pad "under construction" was. Wat we ons daarbij moesten voorstellen, wisten we niet, maar we besloten dan maar die lift te pakken waarbij we nog het verst konden wandelen. Naar het begin punt moesten we wel met een taxi. Echte taxi's zijn er hier echter niet, wel minibusjes. We hadden eerst aan de man gevraagd wat een normale prijs was naar de voet van de bergketen, zodat we niet in het zak gezet zouden worden. Het duurde weer niet lang eer iemand ons een busje aanbood en gezien de prijs normaal was, gingen we mee. Braaf afgezet en zelfs nog even geholpen bij het bemachtigen van de tickets voor de bergketen (jaja, eerst de lift, dan de bergketen. Je kan overal geld uit kloppen). De studentenprijs was wederom enkel voor Chinezen zelf. We vinden het nogal discriminatie, maar niets aan te doen.

Boven was het prachtig en ook best wel grappig. Want chinezen en natuur, dat is blijkbaar een rare combinatie. Ten eerste is voor chinezen zelfs zo een uitstap duidelijk luxe. Daarmee bedoel ik dat ze in tegenstelling tot ons (gewapend met onze bergbottinen, een short en een t-shirt), ze hun goede kleren aandoen of iets wat zij als vrijetijdskleding ervaren. Mannen dragen vaak lange geklede broeken en vrouwen rokken met sandaaltjes. Het was boven op de berg behoorlijk goed aangelegd: mooie stenen trappen en de 15 km wandeling was zelfs een breed aangelegd pad, dat wat aan een voetpad deed denken, mooi in glooiing zodat het niet te vermoeiend is en dat alles op een hoogte van bijna 4000 meter. Zot! Maar maar goed ook, want elke chinees vervloekt de trappen die hij moet doen om op een mooi uitzichtpunt te komen en heeft beslist geen schoenen aan voor kiezelpadjes. Wanneer we dan aan een mooi uitzichtpunt zijn (uitgerust met een schuilhut of een uitkijk plateau), wilt de chinees echter nog dichter bij de natuur komen. Terwijl wij braaf vanaf de daarvoor voorziene plaatsen al het moois aanschouwen (zo zijn wij westerlingen blijkbaar opgevoed), beginnen de chinezen over de rotsen te kruipen en te doen. Zo zagen we hoe de ene oma net gered werd uit een stroomversnelling, want natuurlijk was ze uitgegleden en een andere oma haar nat geworden kleren aan het drogen was na een sprong over het water, die resulteerde in een sprong in het water dus. Ik moet hieraan toevoegen dat ik de sprong zelf niet waagde, evenals mijn reisgenootjes, gezien het ons nogal ver leek en we niet in de onderliggende waterval wouden belanden. Toen we terug liepen, zagen we enkele chinezen in een vijver met water naar elkaar gooien. Dan snap je het helemaal niet meer, die netjes aangekleedde chinezen, die zich dan als jonge mensen gedragen en gibberen en lachen terwijl ze elkaars lange broeken nat maken. Chinezen maken trouwens veel lawaai in dit natuur gebeuren. Terwijl wij westerlingen stil zwijgend dit adembenemende landschap aanschouwen, gibberen, giechelen en roepen de chinezen er op los. Ook viel me op dat chinezen geen rugzakken kennen. Deze toch begoedde chinezen hadden alleen een plastiek zak bij met hun picknick in. Verder hebben ze onmogelijk veel schrik om bruin te worden en daarom hebben alle vrouwen een parasol bij.

Bij nader rondvragen, bleek de weg trouwens in goede staat te zijn. Alleen was het zo dat er om de 5 kilometer een soort van bezienswaardigheid was en dat die het dichtste bij de andere lift wel tijdelijk dicht was (grotten). Waarschijnlijk dacht de chinees dat we niet zo ver zouden wandelen om dan niets te zien en hij ons beter het andere deel kon aanraden. Er liepen namelijk slechts een klein aantal chinezen de eerste 5 km tot de meertjes die daar te bewonderen waren. De meesten beperkten zich tot de watervallen vlak bij de lift en hielden het daar al bij bekeken. Chinezen...


Vanavond hebben Anouck en ik bij de moslimgemeenschap gegeten. Een aanrader uit de gids, die vermelde dat we zelf onze groenten zouden mogen kiezen. True, maar blijkbaar mochten we ook al de rest kiezen. Het enige kleine probleempje was dat ze enkel chinees spraken en we niet echt konden duidelijk maken wat we wilden. Het is ook niet zo simpel om zelf een gerecht samen te stellen uit een schap groentjes. Dus kozen we een soort champignons, gaven we aan dat we rundvlees wouden in ons taalboekje (we wisten via de gids dat dat gebruikelijk was hier) en zochten het woord 'kiezen' op en wezen op hun. Dat vond het meisje dat onze bestelling moest opnemen duidelijk maar niets en ze stond maar vertwijfeld te kijken. Ze probeerde woorden op te zoeken in ons gidsje, dat natuurlijk op Nederlands alfabet stond. Gelukkig was de vrouw des huize iets bijdehanter. Ze pakte een ei en wees een tomaat aan, wij knikten, als we maar iets te eten kregen, wat het was maakte ons al bij al niet zo veel uit. Soms moet je het gewoon laten overkomen. Het was lekker. We kregen 4 schotels: gebakken rundvlees met pepers, champignons met tofu, pijpajuin en pepers, gebakken ei met tomaat en pijpajuin en tot slot een schotel met koud vlees. Deze laatste lieten we maar staan uit voorzorg. Het zag er wel uit alsof het ooit klaar gemaakt was, maar geen risico's. De rest was lekker. Verder kregen we natuurlijk ook nog een grote pot met rijst en gratis thee. Dit alles koste voor ons samen 50 Y. Zeer geslaagd!

Tijdens onze maaltijd konden we ook een soort Miss China kijken. De dansacts waren bezig. Conclusie: chinezen kunnen echt niet dansen. Ze maakten zich precies om het belachelijkst. Ze probeerden allen zo westers mogelijk te dansen, maar dansten zo hoekig en klungelig dat het echt op niets trok. Ook proberen sexy zijn, lukte niet echt goed. Behoorlijk grappig om te zien. We moeten hier beslist eens uitgaan. We hebben al wel eens een bar gezien waar chinezen aan het dansen waren en we maakten allemaal hoekige bewegingen met hun armen, maar uitgaan zelf is er nog niet van gekomen, daarvoor zijn we hier meestal te moe 's avonds.

Zoen!