Dag 1: Beijing (30/06/09)

Desondanks de weinige slaap waren we allen goed wakker, toen we vanochtend om 9 uur plaatselijke tijd (6 uur later dan in Belgie) aankwamen op de luchthaven van Beijing. Althans landde, want naast een gezondheidsverklaring, die we dienden in te vullen, werd ook nog bij elke passagier de temperatuur gemeten en moesten we vertellen waar we de vorige 7 dagen waren geweest en de volgende 7 dagen zouden verblijven. Gelukkig waren we allen gezond en kon onze reis in het land der spleetogen beginnen. We besloten meteen te laten zien, dat we het wel aankonden en besloten niet de taxi, maar wel de bus richting ons hotel te nemen. En jawel, na 2 uur bus, wandelen, metro en nog eens wandelen kwamen we aan ter plaatsen. Hier werden we meteen onthaald door 2 mensen die ons op straat stonden op te wachten en dan nog 2 achter de balie om alles te regelen. En jawel, desondanks de lage prijs van het hostel, valt te kamer goed mee: 2 stevige stapelbedden, 4 lockers (desondanks de kamer op slot kan??) en een badkamer met toilet en douche. Deze laatste hangt over de eerste en maakt dus alles nat, maar dat zijn we nog gewend van sneeuw klasse in het 6de leerjaar. Dus over luxe niet te klagen.

Na even uit te puffen, besloten we op tocht te gaan. Een wandeling met de capitoolgids. Dit blijkt in het snel wijzigende Beijing precies niet zo een goed idee te zijn. De helft van de straten waren gewijzigd of de stukken van de verboden stad nu afgesloten. Toch mochten we kennis maken met enkel mooie plekjes:het eerste Chinese parkje, vegende chinezen (met van die heksenborstels), een verlaten pleintje met een ex-tempel, een hutong, die geen hutong meer is, maar wel een gloednieuw gebouw, waar men daarna weer zijn kraampjes mocht neerzetten. En aldaar maakten we kennis met het eten van insecten. Klinkt vies, maar de conclusie was toch wel dat je niet moest letten op het uitzicht: kevers mogen dan wel pootjes hebben, ze smaken veel beter dan wormen zonder de gore pootjes. Ook verdachte gefrituurde bolletjes (er ging een gerucht over inktvis) waren best wel lekker. Om al dit gefrituurde eten te compenseren aten Anouck en ik tot slot nog een kolf mais. Tot slot gingen we op zoek naar de supermarkt voor een lunchpakket voor morgen. Daarvoor dienden we ook de metro te nemen en het duurde wel even eer we iets vonden dat als lunch kon dienen, maar het is uiteindelijk toch gelukt.

Al bij al valt Beijing na dag 1 goed mee. Ge begrijpt geen jota van wat ze zeggen en als ze wel Engels kunnen, vallen ze je er maar mee lastig (aan de tal van winkeltjes of als potentiële gids) dan dat je er geniet van hebt. Maar al bij al trekken we onze plan, heb ik niet het gevoel dat half Beijing me wilt bestelen en lijkt het best nog wel hard op ons eigen westerse leven. Misschien een goede overgang voor het China achter Beijing. :- )

Morgen naar het zomerpaleis, maar nu eerst slapen, want we moeten nog iets inhalen. :- )


Zoen!