Pick me, choose me, love me

klinkt voor velen misschien een beetje ziek in de oren. Maar er zit meer achter dan een smeekbede voor liefde. Het draait om het oprecht durven uitkomen voor je gevoelens tegenover een ander, het vertrouwen in jezelf wanneer je iets voelt voor een ander en het even alles op het spel durven zetten en er gewoon voor gaan. En hoe vernederend het ook kan lijken, zeggen: 'pick me, choose me, love me'. En wanneer die gevoelens dan onbeantwoord blijven, weet je ineens ook waar je staat. Verlost van alle twijfel en wetend dat je het tenminste geprobeerd hebt.

Zelf ben ik het meer het afwachtende type, mezelf indekkend, wachtend op een teken tot ik soms zot word van de twijfel. Soms wens ik dan bij mezelf dat ik wat meer lef heb. Dat ik even kan geloven in mezelf en zeggen 'pick me, choose me, love me'. Ik hield van deze scene omwille van zijn oprechtheid, omwille van het lef, omwille van het onder ogen willen zien van de waarheid, omwille van het even verlaten van alle onverschilligheid en tot slot de laatste woorden: Pick me, choose me, love me.



Zoen!