Geluk

Ik denk vaak terug aan onze gesprekken 2 jaar geleden. Dat geneeskunde gewoon papegaaienwerk is en dat het al dan niet slagen vaak meer gebaseerd is op geluk dan op kennis. Het leek toen absurd en ook zó onjuist. Maar stilletjes aan begin ik mij er bij neer te leggen. Oks, je moet wel gewerkt hebben natuurlijk. Maar of je het nu werkelijk allemaal kent of eigenlijk gewoon geluk of pech hebt met het deel waarover je ondervraagd wordt, dat kan een geneeskunde examen blijkbaar niet uitwijzen. Je krijgt een cijfer, dat vooral gebaseerd is op geluk. Geluk dat je net een deel kreeg dat je iets beter geleerd had of dat je niet overgeslagen hebt. Of net de pech het wel over geslagen te hebben.

Strak ga ik slapen. Wetend dat ik meer dan mij best gedaan heb. Maar ook wetend dat er nog gaten zijn. Dat er stukken zijn waarvan ik nu de leerstof niet kan reproduceren. Niet omdat ik ze niet geleerd heb. Niet omdat ik er sneller overging dan over de rest. Maar gewoon omdat ze net iets minder goed bleven hangen. Als ik nu net morgen uit die delen vragen krijg, hang ik zelf. Maar voor hetzelfde geld is God morgen weer een dagje met mij en zal het allemaal vlot verlopen.

Ik blijf het vreemd worden dat dit de realiteit is. Maar ik begin er me wel bij neer te leggen. En ja, het zal wel in veel richtingen zo zijn zeker. Alleen lijkt het soms net iets te onfair...

Zoen!