Mijn hart is bang van tegenspoed. Vaak krijg ik visioenen van dingen die zouden kunnen gebeuren. Visioenen die mijn adem doen stokken in mijn keel. Visioenen die mijn hart doen beven. Visioenen die ons nog niet overkwamen, maar die perfect zouden kunnen gebeuren. Visioenen waarvan we het wel of niet plaats vinden niet in de hand hebben.
Het is een beetje vies. Het komt vaak spontaan en zonder enige aanleiding. En telkens weer dien ik te beseffen dat we geluk hebben dat het maar visioenen zijn, dat het ons nog niet overkomen is. Want iedereen heeft toch recht op zijn deeltje tegenspoed?
Zoen!
Visioenen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
"iedereen heeft toch recht op zijn deeltje tegenspoed"?
dat snap ik toch niet
Volgens mij, je hebt er recht op, in die zin, dat je er niet aan kan ontkomen: tegenspoed is een zekerheid, oftewel, ieder draagt zijn kruisje. Hoeft geen pessimistische kijk te zijn hoor. Realistisch wel, en het laat je volgens mij toe om ook van de kleine dingen te genieten, en niet te ergeren in het minste. Dat besef is gezond, maar het mag je leven natuurlijk niet gaan domineren.
Een reactie posten