Heb ik jullie al ooit verteld hoe graag ik hen wel niet zie? Hoe super ik hen wel niet vind en hoe zalig ze wel niet zijn. Wat voor een geweldige sfeer ze hier soms wel niet teweeg brengen en hoe ze me soms tot rust brengen. Hoe ik ze voel ademen en leven. En zo soms een deel van hen word. Hoe geweldig blij ik wel niet ben dat ze er zijn en dat ik hier zo met mijn kont in de boter gevallen ben.
Wel hier zijn ze dan, speciaal voor u:
Mijn ganggenootjes:
Het was super om jullie allemaal weer om me heen te hebben. Ook al heb ik het zelf nogal druk en zie ik jullie naar mijn mening eigenlijk veel te weinig daardoor. Toch voel ik dat het weer leeft. Dat iedereen na weken van blokken, afzien en een weekje vakantie terug zijn oorspronkelijke plaats ingenomen heeft om er dit semester weer iets geweldigs van te maken.
En zij die deze mensen niet herkennen, moeten dringend eens langskomen. Want weet je wat: ze zijn geweldig!
Zoen!
Om mij heen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
^^ lang leve de gangdokter!
Ik geef het toe.... den één is een zalige gang.... maar sssst niet voortvertellen, ik schrijf het hier heel stiekem neer...
die van de min één ;-)
Wij zien u ook graag ze^^!!!
Een reactie posten