Weg

Ik loop verloren in gedachten, terwijl ik eigenlijk studeren moet. Maar wie kan ik wat verwijten? Na 6 weken van studie wil mijn geest natuurlijk ook wel eens iets nieuws. Bloedvaten gingen al lang vervelen en metabolisme interesseerde hem eigenlijk nooit.

Nu dwaalt hij af naar andere oorden. Naar vakanties en naar kampen, naar vrienden die ze al veel te lang niet meer zag, naar alle leuke dingen die ze vanaf morgen in haar dag gaat proppen.

Nog even niet aan denken, zeurt haar zelf-discipline door haar hoofd. Maar het is al lang te laat. De gedachten palmenden al veel te grote delen in van haar helder denken. De zuigkracht van de vakantie is veel te groot. Met nog één grijze hersencel vastklevend aan haar cursus gaat ze nog een paar uurtjes voort. Maar met de rest van haar lichaam is ze al helemaal weg.

Zoen!