Emoties

Emoties kunnen geweldig zijn, maar soms ook zo overwelmend. Soms racen ze zo hard door je heen, dat je even niet meer kan volgen. Dat je ze een halt zou willen toe roepen om even op adem te komen. Maar zo zijn emoties nu eenmaal niet. Je kan ze niet zomaar stoppen. Je kan ze niet afremmen om ze maar stapsgewijs toe te laten. Soms sluit ik dan mijn ogen om héél even te verdwijnen. Of althans als een poging om heel even te verdwijnen. Om zo die gevoelens te temperen. Ze proberen te analyseren, zo proberen te plaatsen. Maar wanneer je emoties zo hevig zijn dat je ze kan voelen in tot in je tenen, dan kan heel even je ogen sluiten niet helpen en moet je je gewoon laten overspoelen en dan rustig wachten tot ze langzaam weer wegebben.

Inne