Vandaag was mijn eerste dagje van de paasblok. Een beetje ongelukkig misschien op paasdag. Mijn idee dat er wel iemand, net zoals mij, zou blijven om te studeren, was duidelijk niet juist. Zelfs de erasmusstudenten waren van einde en ver niet te bespeuren.
Zo wilt het dat ik vandaag een dag doorbracht zonder iemand te zien, zonder ook maar een woord te spreken. Ik bracht de dag door bij mijn cursus en maakte een wandelingetje, dat niet verder ging dan de tuin. Alzo bedacht ik enkele uren geleden, dat ik nog geen woord gezegd had vandaag. Zelfs niet meegezongen met de radio. Vreemd...
En dan ga je pas beseffen hoe hard alles draait om sociaal contact in dit leven. Een dag zonder iets te zeggen is een uitzondering. Terwijl ik er even over terugdacht, denk ik dat de laatste keer wellicht enkele jaren geleden was, toen mijn ouders op reis waren en ik de dag al filmkijkend doorbracht. Hoewel het me zou verbazen, als ik toen niemand gebeld had om de stilte in mijn hoofd te verbreken. De dag erna heb ik afgesproken met een van mijn vrienden. Het was gewoon niet meer te houden...
En dit wil dan nog niet zeggen dat ik volledig sociaal geïsoleerd ben. Naast het studeren heb ik nog wat mails verstuurd, een msn gesprekje gevoerd en wat ge-smst. Maar toch voelt het vreemd. Zo vreemd, dat ik zonet zelfs even gelukkig was, toen ik de Indiër hoorde thuiskomen. En wie het verhaal een beetje kent, zal idd even een wenkbrauw optrekken.
Morgen ga ik naar de bakker!
Inne
Geen opmerkingen:
Een reactie posten