De dag na vandaag

Ik kijk niet meer verder... Ik kijk niet meer verder dan de dag van vandaag. Dingen waarvan ik weet dat ze moeilijk gaan zijn, pluis ik amper nog op voorhand uit. "Ik zie dat dan wel", is de mentaliteit geworden. Vroeger was ik zo niet, maar ik kom meer en meer tot de constatatie dat ik het nu wel ben. Niet dat ik er mij echt 100% bij voel. Ik heb soms het gevoel dat ik mijn eigen leven wat verwaarloos en ik op een gegeven moment het deksel op mijn neus zal krijgen. Maar toch kan het me niet motiveren om er iets aan te veranderen. Om wel weer meer in de toekomst te kijken. Niet alles te verschuiven naar de dag van morgen, maar volgende week goed voorbereid te gemoed te gaan. Maar het komt er niet van. Te druk? Andere prioriteiten? Te lui? Het zal wel een combinatie van hen allen zijn waarschijnlijk...


Inne

Geen opmerkingen: