Het maakt me stil van binnen.
Ik weet niet goed wat er over te denken.
Ik kan je gedachten niet lezen
en erover praten gaat ook zo stroef.
Ik zou mijn instinct moeten volgen
en daarop moeten vertrouwen.
Maar de vrees dat het vertekend is door optimisme
is te groot.
Hoe verkleuren emoties de realiteit?
Heel fel soms
heb ik al ondervonden.
En wat ben ik met mijn instinct,
als jouw realiteit
vertekend is door emoties?
Inne
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten