Inspiratiebronnen

We namen afscheid, jij en ik. Jij besefte het niet, maar toch ontroerde het me. Voor jou ben ik één uit de massa, voor mij ben jij een voorbeeld. We zien elkaar weer en liefst maar 1 keer. Van mij zul jij je weinig herinneren. Maar ik neem een stuk van je mee. Je bent een voorbeeld, één van de zo velen. Maar toch. Je zal je vinden in mijn handelingen, je zal de inspiratie zijn voor sommige van mijn daden. Soms zelfs in de tegengestelde zin. Maar je was een richtlijn. Een richtlijn voor mijn patroon van denken. De patiënt eerst. En wat medisch het grootste lijkt, is het daarom niet meteen. Stel het comfort van de patiënt voorop en verlies hem nooit uit het oog, hoe machtig je ook bent. In tegendeel, gebruik die invloed om andere deze zelfde normen te doen aannemen. Breng over, waar je zelf in gelooft.
Ergens herkende ik mezelf, in je open hart voor de mensen. In het nuchter denken over wat nu werkelijk het beste is. In het niet doen van nodeloze dingen. Maar ik distantieerde me in je soms onmogelijke arrogantie, in het verloren respect voor de patiënt over onschuldige zaken.

In dit leven hebben we inspiratie bronnen nodig. Bronnen, waar we soms een beetje van kunnen aftappen. Net dat wat we willen, om met alle afgetapte beetjes, onszelf nog wat bij te schaven. Wat zal ik van je herinneren als ik over 4 jaar afstudeer? "Een verband dat pijn doet, moet weg! Knip het los en bedenk daarna wat je gaat doen om het vervangen. Want een verband dat pijn doet, is slecht en moet dus sowieso verwijderd worden." En het lijkt misschien een voorbeeld, maar het is een schets van een mentaliteit, die ik alleen maar kan bewonderen.

Inne