Uit het gsm-archief (2)

"Iemand die me graag ziet. Iemand die me echt graag ziet... Zulke mensen zijn zeldzaam. Je hebt wel vrienden, waarvan je weet dat ze om je geven, maar waarvan je ook weet dat hun liefde op een dag niet meer onvoorwaardelijk blijkt. Maar het weten dat er iemand is op wie je altijd kan terugvallen, dat lichtpuntje hoe groot ook de duisternis. Dat is me kostbaar. Het gaf me een geborgen gevoel, waarvan ik wist dat ik er op kon terugvallen, als het even nodig was. Niet echt bewust. Geen parachute waarop ik rekende tijdens de val, maar het aangenaam besef dat iets je val breekt net als je de pijnlijke grond zo hard nadert. Je was mijn beschermengel. Ik vraag me ernstig af of ik zonder kan, of hopeloos te pletter zal storten..."

Lang geleden geschreven en het kwam nu weer even boven drijven...

Zoen!