Ik vraag mij af hoe het zou lopen als ik me beraadde op mijn hartelijkheid. Ik gewoon mezelf mezelf liet zijn en niet steeds weer een soort van censuur doorvoerde, die resulteert in woorden van oppervlakkigheid. Wanneer ik al wat gebeurde van me af kon laten vallen en gewoon zou zijn wie ik ben. Zonder daarbij rekening te houden met anderen en zo weer naar de basis terug te keren.

Als ik nu eens gewoon zou gaan beroepen op mijn hartelijkheid, zouden dan niet zo vele stugge woorden omgetoverd worden in een woordenzang?

Zoen!

Geen opmerkingen: