Woorden voor de wereld

Het besluipt me langzaam, ik voel het. Ik hoor het geritsel in de verte. Een gluiperigheid die nadert.

Waarschijnlijk besluipt het me al een tijdje, maar was ik het toen nog niet gewaar. Nu wel en ik zou kunnen vluchten. Maar verstijfd blijf ik staan, niet wetend wat te doen.

Straks is het te laat. Bespringt het me en word ik overmand. En dan is het allemaal te wijten aan het feit dat ik niet op de vlucht ging.

Zoen!