Souveniertjes

Ik heb een klein groen stekjesdoosje in mijn rugzak zitten. Al een paar maand ondertussen. Het is een souveniertje. Het doet me aan iemand denken. Iemand die op zich niet zo veel voor mij betekende. Maar die dankzij het stekjesdoosje toch af en toe weer eens in mijn gedachten naar boven komt.

Souveniertjes zijn leuk. Ik heb thuis wel een hele kast vol. Het kan vaak iets doms zijn. Maar gewoon iets dat je doet denken aan wat je anders vergeten zou. Dat leuke momenten naar boven haalt. Iets dat je verleden bijeenhoudt.

Hier op mijn kast staat ook een souveniertje. Eigenlijk om op te eten. Maar dat wil ik niet. Want dan is het souveniertje weg. Ik kan het pas opeten als het souveniertje niet meer nodig is. Als er iets anders is, dat er me doet aan terugdenken. Als er een andere herinnering is om in mijn hart te koesteren. Maar nu staat het gewoon op mijn kast. Eigenlijk bedoeld om op te eten. Maar met als functie om me er elke dag weer opnieuw te doen aan herinneren, opdat ik het niet zou vergeten.

Zoen!