Hoe zalig kan muziek toch zijn! Het neemt me mee in een emotie. Het speelt in mijn gedachten. Het blijft natrillen in mijn hart.
Het zijn de noten die ik zelf speel en de muziek van de componist, die samen deze gevoelens tot leven brengen. Ik zit nog niet zo ver. Enkel de eerste 2 regels. Maar steeds weer word ik naar mijn piano gezogen... om mezelf te horen spelen. Om mijn emotie in de muziek te leggen. Om samen met de componist de melodie te delen...
Wederom Yann Tiersen en wederom bangelijk mooi:
Zoen!
Melodie of emotie...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Yann Tiersen is inderdaad zo onbeschrijfelijk mooi... Mijn Tiersen-favoriet-van-het-moment (tja, dat wisselt idd nogal eens) is Good Bye Lenin!
Een reactie posten