Lotsbestemming

Mij heisend in het hoesje, enkel en alleen omdat het moet. Omdat het van mij verwacht wordt. Wetend dat het waarschijnlijk toch niet veel zal uithalen. Wetend dat, al mocht ik erdoor zijn, het toch geheel onterecht zou zijn. Nuja, onterecht. Het zijn de regels van het spel natuurlijk. Maar de regels bepalen zo weinig.

Geluk met de vragen. Maar maakt dat mij dokter?

De woorden lezend in mijn schrift. Beseffend dat ik er niets meer van weet. Hoewel ik heus wel de moeite deed ze te memoriseren. Hoewel er alle energie en tijd ingestoken werd, nodig om ze nu gewoon te kunnen afratelen.

Waarom doet deze periode me steeds twijfelen. Twijfelen, wanneer ik eigenlijk niets zou moeten hebben dan zelfvertrouwen.

Wanneer speelsters niets te verliezen hebben, winnen ze soms de meest onmogelijke wedstrijden. Maar hoe vaak doen ze dat?

Zoen!